Het NNIZ-netwerkproject Inclusiviteit in de Langdurige Zorg (looptijd 2025–2027, gefinancierd door ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport). Inclusieve langdurige zorg houdt in dat iedereen, ongeacht achtergrond, gelijke toegang heeft tot kwalitatief goede zorg, en gelijke kansen heeft op gezondheid.
In het project worden de krachten gebundeld van ervaringsdeskundigen, onderzoekers, zorgprofessionals, beleidsmakers, maatschappelijke organisaties, en andere partijen in de zorg. Door netwerkvorming, het activeren van bestaande kennis, het ontwikkelen van een gezamenlijke agenda en het formuleren van een handreiking voor sociale verandering, werkt het NNIZ aan het structureel verankeren van inclusieve zorg in de langdurige zorgpraktijk.
Petra Verdonk, MA, PhD, psycholoog, woont in Noord-Brabant. Ze werkte lang in de wetenschap (geneeskunde) op de thema’s gender en diversiteit in gezondheid en zorg (bv Mobiele Brigades project, Gezond Zorgen, overgang & werk). Namens de Nederlandse Vereniging Gender & Gezondheid (NVG&G) publiceerde ze een kleurboek voor onderzoekers Coloring Connections: Researching Gender, Intersectionality and Health in the Climate Crisis (ZonMw). In 2024 richtte ze Beyond Boundary op voor advies, onderzoek en training o.g.v. van intersectionaliteit en gezondheid in de klimaatcrisis. Ze is projectleider van het NNIZ-project Inclusiviteit in de Langdurige Zorg (VWS 2025-2027).
Manal Safssafi heeft een brede achtergrond in zorg, onderwijs en sales binnen de eerstelijnsmarkt. Als doktersassistente merkte zij hoe digitale systemen het werk van zorgverleners vaak onnodig bemoeilijkten. Dit zette haar aan tot een switch naar zorg‑ICT: het moest beter kunnen, en dat was geen wens, maar een concrete ambitie. In haar huidige rol verzorgt zij productdemonstraties en presentaties, waarbij zij niet alleen laat zien hoe systemen werken, maar ook helder maakt welke voordelen ze opleveren voor de dagelijkse praktijk.
Tijdens haar werkzaamheden merkte zij bovendien dat de zorg veelal is ingericht vanuit één dominant referentiekader, terwijl patiënten sterk verschillen in taalvaardigheid, culturele achtergrond en gezondheidskennis en -vaardigheden. Dit leidde regelmatig tot misverstanden en knelpunten, en maakte duidelijk dat inclusiviteit in de zorg nog vaak ontbreekt.
Deze inzichten zet Manal nu in bij NNIZ. Ze ondersteunt projecten en netwerkactiviteiten door processen te structureren, bijeenkomsten te faciliteren en praktijkinzichten te vertalen naar concrete acties. Met haar onderneming Bureau Fontayne brengt zij kennis, structuur en samenwerking in beweging: zoals een fontein water laat stromen, laat zij projecten en zorgprocessen stromen zodat ze daadwerkelijk impact maken. Haar praktische ervaring, verbindende aanpak en organisatorisch talent maken haar een energieke en betrouwbare partner voor projecten die inclusiviteit en resultaat willen realiseren.
Binnen team Agenda voor de Toekomst werken we aan het zichtbaar maken en agenderen van wat nu nog te vaak onderbelicht blijft. Inclusiviteit gaat voor ons over mensen: cliënten, naasten, professionals, organisaties én beleid binnen de zorg en ondersteuning.
Wij maken de Agenda voor de Toekomst samen met degenen om wie het gaat en met degenen die er dagelijks mee werken. Zoals een betrokkene het verwoordde:
“Echte inclusieve zorg en ondersteuning ontstaat pas wanneer iedereen wordt gehoord — niet alleen over, maar vooral mét mensen.”
We verbinden kennis uit onderzoek, beleid en praktijk en delen menswaardige, rechtvaardige en inclusieve inzichten die bijdragen aan toekomstbestendige zorg en ondersteuning. Dat doen we met oog voor maatschappelijke impact, onder meer door aandacht te vragen voor intergenerationele vraagstukken, inclusieve palliatieve en terminale zorg, en door bewezen werkwijzen uit diverse gemeenschappen te delen.
Zo bouwen we samen aan zorg die niet alleen beter is voor vandaag, maar ook voor de generaties na ons.
Jeanny Vreeswijk-Manusiwa, is cultureel antropoloog en directeur/bestuurder bij SOMNL, een landelijke organisatie die de belangen van ouderen met een migratieachtergrond in Nederland behartigt) en
strategisch adviseur diversiteit bij het Ben Sajet Centrum (kennis en leerwerkplaats voor langdurige zorg in Amsterdam).
Jos van Campen is geriater, hij startte 25 jaar geleden de eerste geheugenpoli in Nederland voor ouderen met een migratieachtergrond op in Amsterdam. Samen met collegas van het AUMC deed hij onderzoek naar de prevalentie van dementie in deze groep ouderen en ontwikkelde hij instrumenten om cognitie te kunnen onderzoeken zonder invloed van taal cultuur en opleiding.
Sinds 2023 is hij medebestuurslid van het NNIZ
Monique Heijmans, PhD, studeerde gezondheidswetenschappen en werkt al bijna 30 jaar als senior onderzoeker bij het Nivel op thema’s diversiteit, inclusie en eigen regie. In haar onderzoek zet zij zich in voor toegankelijke zorg en ondersteuning voor iedereen in Nederland. Door barrières van mensen in kwetsbare posities in kaart te brengen, samen met hen oplossingen te bedenken en vervolgens te implementeren samen met het zorgveld wil zij bijdragen aan een meer gelijkwaardigere zorg voor iedereen in Nederland. Mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden, mensen met een chronische ziekte of handicap, ouderen en vrouwen hebben haar specifieke interesse. Ze is lid van de Stuurgroep Alliantie Gezondheidsvaardigheden, het Center for Empowering Patients and Communities, en coördinator van het Nivel Expertisecentrum Sociale kwetsbaarheid en inclusie in onderzoek.
Met een sterke achtergrond in oncologie en palliatieve zorg heb ik mijn carrière gewijd aan het bieden van hoogwaardige, patiëntgerichte zorg. Ik begon als wijkverpleegkundige in Amsterdam, waar ik mij specialiseerde in complexe zorgvragen. Vanuit deze expertise werkte ik aan een palliatieve zorgproject bij het NKI-AVL en droeg ik bij aan de professionalisering van de palliatieve helpdesk bij IKNL.
In 2011 verhuisde ik naar Stockholm, waar ik tot 2020 werkzaam was in een ASiH-team (Advanced Medical Home Care). Hier bood ik geavanceerde medische en verpleegkundige zorg in de thuissituatie, met een focus op kwaliteit van leven en autonomie van de patiënt. Momenteel ben ik bestuurslid bij Mammarosa, waar ik ondersteuning en coördinatie van lotgenotencontact verzorg.
De rode draad in mijn werk is altijd:
“Wat wil de patiënt zelf?”
Ik geloof in zorg die niet alleen medisch correct is, maar ook aansluit bij de wensen, waarden en behoeften van de zorgvrager.
Ik ben Sara Alaoui, oprichter van The Safe Space Club. Ik werk als ervaringsdeskundig professional binnen het veld van seksueel geweld, herstel en taboedoorbreking. Inclusieve zorg betekent voor mij dat iedereen, ongeacht achtergrond, identiteit of ervaring, toegang heeft tot ondersteuning die aansluit bij hun werkelijkheid. In mijn werk richt ik me op biculturele en queer slachtoffers van seksueel geweld, groepen die vaak onderbelicht blijven in reguliere hulpverlening.
The Safe Space Club fungeert als brug tussen formele organisaties en gemeenschappen, en biedt hersteltrajecten, groepsprogramma’s en trainingen die ruimte creëren voor complexiteit zonder oordeel. We werken vanuit radicale veiligheid en eigen regie, zodat mensen niet alleen worden gezien maar ook worden gehoord.
Ik geloof dat inclusieve zorg begint bij luisteren, en bij de moed om systemen te vormen rondom de ervaringen van degenen die er het minst plek in vonden.
Stephanie Okafor, MSc, is Global Health professional en onderzoeker. Zij werkt als wetenschappelijk docent bij het Amsterdam UMC en is expert op het gebied van diversiteit en inclusie in het medisch onderwijs. Als onderzoeker bij Amsterdam UMC werkte zij aan het rapport Professionaliteit te allen tijde: een kwalitatief onderzoek naar de meerwaarde van inclusieve en cultuursensitieve langdurige zorg. En bij het UMC Utrecht ontwikkelde zij als onderwijskundige trainingen en lesmateriaal over bias in de zorg, onderwijs en onderzoek, en over actief omstanderschap
Mijn naam is Thérèse Nleng. Ik ben landelijk coördinator van het Netwerk van Organisaties van Oudere Migranten (NOOM) en werk op het snijvlak van zorg, welzijn, beleid en gemeenschappen. Samen met organisaties van migrantenouderen, zorgprofessionals, maatschappelijke partners en overheden zet ik mij in voor inclusieve zorg in de praktijk. Ik initieer en begeleid programma’s rond zorg en welzijn en behartig de belangen van migrantenouderen, met bijzondere aandacht voor mensen die niet vanzelfsprekend worden gehoord.
Inclusiviteit betekent voor mij dat ervaringen, kennis en levensverhalen van diverse gemeenschappen daadwerkelijk meetellen in beleid en uitvoering. Binnen netwerken zoals NNIZ verbind ik praktijkervaringen met beleid en draag ik bij aan samen leren en innoveren rond cultuursensitieve en toegankelijke zorg. Meer informatie over mijn werk is te vinden via Netwerk NOOM.
Mijn naam is Betty Sum. Ik ben huisarts sinds 2008 en werkzaam in Zoetermeer. Ik ben in Nederland geboren, met een Chinees-Surinaamse familieachtergrond.
Naast mijn werk als huisarts ben ik arts leefstijl- en integratieve geneeskunde en arts-acupuncturist. In mijn dagelijkse praktijk werk ik op het snijvlak van reguliere zorg, leefstijl en cultureel bepaalde gezondheidsopvattingen.
Vanuit die ervaring zie ik hoe toegankelijkheid, culturele context en wederzijds begrip direct van invloed zijn op de kwaliteit van zorg. Graag denk ik binnen het Netwerk voor Inclusieve Zorg mee over hoe inclusieve zorg concreet en praktisch vorm kan krijgen.
Een vraag die mij daarbij bezighoudt is hoe NNIZ inclusiviteit niet alleen beleidsmatig, maar ook uitvoerbaar maakt in de spreekkamer.
Er is meer deskundigheid nodig bij zorgprofessionals, management, beleidsmakers, naasten, gemeenschappen en het brede publiek. Daarvoor is scholing gewenst op het gebied van diversiteitssensitieve zorg en intersectionaliteit, naast kennis over zorg voor specifieke groepen, zoals mensen met dementie, psychische problematiek en ouderen met een migratieachtergrond. Maar er is meer: seksuele- en genderdiversiteit, communicatie en relationele zorg, intergenerationele vraagstukken en traditionele geneeswijzen en spirituele zorg zijn ook belangrijk!
Daarnaast willen we graag werken aan bewustwording op het gebied van ongelijkheid, antiracisme, digitale ongelijkheid en reflexiviteit bij professionals en beleidsmakers.
Amina Berkane Abakhou, bedrijfsmaatschappelijk werker bij Hamber Zorg en oprichter van Basmah Coaching & Training en Basmah Academy. Zij werkte ruim twintig jaar in de langdurige zorg, van schoonmaakmedewerker tot afdelingsmanager, en sinds tien jaar specialiseerde zich als trainer, coach en projectleider op het snijvlak van zorg, participatie en inclusie. Ze initieerde o.a. wijkgerichte projecten voor oudere migranten en buurtverbindende WhatsApp-netwerken. Met haar ervaring als zorgprofessional en theoloog in opleiding richt zij zich op menswaardige, cultuursensitieve zorg en gelijkwaardige samenwerking tussen professionals, naasten en bewoners. Binnen het NNIZ-project Inclusiviteit in de Langdurige Zorg (VWS 2025–2027) sluit zij aan bij het team Deskundigheidsbevordering, met aandacht voor verhalen uit de praktijk, reflectie en dialoog.
Mijn naam is Bonnie Joosten, ik ben 3e generatie Indische Nederlander en directeur van Stichting Pelita. Pelita is een organisatie die Indische en Molukse ouderen ondersteunt. Deze gemeenschap is na de tweede wereldoorlog, dekolonisatie oorlog en de gedwongen migratie vanuit Indonesie naar Nederland gekomen. We organiseren door het hele land lotgenoten bijeenkomsten voor de 1e en naoorlogse generaties en beheren een informatieloket over doorverwijzing naar maatschappelijk werk. Voor meer info: Stichting Pelita.
We vinden het belangrijk dat het nationaal netwerk inclusieve zorg er is, en dat we ons steentje hieraan bij kunnen dragen.
Ibrahim Loukili, MSc, gezondheidswetenschapper uit Amersfoort, werkte bij Amsterdam UMC als onderzoeker op de thema’s inclusie, ongelijkheid en digitalisering van de zorg. Hij publiceerde onder meer Digitalisering en toegang tot de zorg, De Slimme Toekomst-krant en Op weg naar (digitale) inclusie. Hij vindt het belangrijk dat digitalisering de gezondheidsverschillen niet vergroot en dat zorg toegankelijk blijft voor iedereen. De opbrengsten uit het onderzoeksveld neemt hij direct mee in het opleiden van toekomstige professionals. Inmiddels is hij werkzaam als docent-onderzoeker bij MBO Amersfoort, opleiding Maatschappelijke zorg, en betrokken bij de oprichting van het practoraat Sport & Inclusie.
Michael Echteld is geboren in Paramaribo en getogen in Leiden. Hij is psycholoog en sociaalwetenschappelijk onderzoeker. Bij Pharos, het landelijk expertisecentrum voor het terugdringen van gezondheidsverschillen is hij senior Adviseur en Projectleider. Hij is gespecialiseerd in onderzoek op gebied van palliatieve zorg, ouderen en mensen met bemoeilijkte toegang tot reguliere zorg. Specifieker kijkt hij naar dementiezorg en palliatieve zorg bij mensen met een migratieachtergrond. Eerder werkte Michael als senior onderzoeker bij Amsterdam UMC, Erasmus MC, de zorgorganisatie Prisma en als lector Zorg rond het Levenseinde aan de Avans Hogeschool.
Nilab Karimi, MSc, is consultant Integrale Zorg & Gezondheid bij Q-Consult Zorg. Vanuit haar rol beweegt zij zich op het snijvlak van beleid, samenwerking en maatschappelijke opgaven binnen de zorg. Ze combineert een analytische blik met een sterke drive om diverse perspectieven samen te brengen en zo bij te dragen aan toegankelijke, mensgerichte zorg.
Inclusie en diversiteit vormen een rode draad in haar werk. In de ouderenzorg heeft Nilab zich jarenlang ingezet om deze thema’s zichtbaar te maken en te versterken, omdat zij gelooft dat goede zorg alleen ontstaat wanneer die aansluit bij de unieke achtergronden en ervaringen van mensen. Haar eigen verhaal en ervaringen spelen daarbij een belangrijke rol en vormen een bron van inspiratie in haar professionele inzet.
Mijn naam is Stefanie Hehalatu. Mijn vader en moeder zijn Moluks. Mijn beide opa’s waren KNIL militair en zijn in 1951 met mijn oma’s en hun eerstgeborene naar Nederland gekomen. Ik heb interculturele communicatie aan de Universiteit van Tilburg. Daar heb ik mijn scriptie geschreven over de communicatie tussen de autochtone huisarts en de allochtone patiënt. Inmiddels is dat alweer 13 jaar geleden. Het thema is nog steeds actueel. Iemand willen bereiken begint met elkaar te begrijpen. Ik ben nu werkzaam voor Stichting Pelita. Ik houd ervan om mensen te helpen en vind het belangrijk dat iedereen mag en kan meedoen in de maatschappij. Ook vind ik kwaliteit van leven belangrijk en ben bereid te helpen om kwaliteit aan leven toe te voegen daar waar mogelijk en nodig is. Het is belangrijk dat je jezelf kan mag en zijn.
Yvonne van Zaalen (1966) studeerde Logopedie aan de Hogeschool Utrecht en Logopediewetenschap aan de faculteit Medicijnen. In 2009 promoveerde zij aan de Universiteit Utrecht binnen Geesteswetenschappen. Vanaf 2006 is zij betrokken geweest bij het ontwikkelen van de visie op praktijkgericht onderzoek in het HBO, ethiek van onderzoek, patiëntparticipatie, research data management en de inrichting van interprofessioneel onderwijs binnen verschillende opleidingen. Zij heeft uitgebreide ervaring met nationaal en internationaal onderzoek naar multidisciplinaire en interprofessionele samenwerkingen binnen de gezondheidszorg. Het volwaardig betrekken van de eindgebruiker/patiënt naast de andere stakeholders heeft hierin haar speciale aandacht.
Naast de onderzoekslijn Interprofessioneel Samenwerken doet zij samen met haar team van onderzoekers praktijkgericht onderzoek naar hoe de zorg het beste afgestemd kan worden op de unieke kenmerken van de patiënt en diens naasten. Dit alles vanuit de gedachte van cultuurresponsief handelen, diversiteit-inclusiviteit en intersectionaliteit.
Johannes (Han) Dommers, MSc, is bestuurskundige en woont in Den Haag. Hij heeft in verschillende functies bij de ministeries van VWS (senior coördinerend adviseur EU bij de Directie Internationale Zaken) en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (o.a. plv. hoofd afdeling Binnenlands Bestuur en Europa) gewerkt, was Gezondheidsattaché voor Nederland bij de EU, en heeft bij Nuffic (Nederlandse organisatie internationalisering in onderwijs) 12,5 jaar leiding gegeven aan een wereldwijd netwerk van Netherlands Education Support Offices. Begin 2021 is Han bij De Haagse Hogeschool begonnen als manager Faculteitsbureau, en sinds medio 2024 tevens als onderzoeker bij het Lectoraat Relationele Zorg. Hij heeft in het verleden gepubliceerd over Europees volksgezondheidsrecht en onderzoekt momenteel de Nederlandse implementatie van het VN-Verdrag Rechten van personen met een handicap, en de toegang tot hulpmiddelen. Zowel in zijn werk als privéleven staan diversiteit en inclusiviteit centraal, en hij draagt graag bij aan het project Inclusiviteit in de Langdurige Zorg.
Op beleidsniveau is een gedeelde visie op inclusieve zorg nodig. Wij willen graag dat organisaties diversiteitssensitieve zorg normaliseren. WZorgorganisaties, management en systeempartijen hebben ondersteuning nodig bij het implementeren en borgen van inclusiviteit. Ook liggen er arbeidsmarktvraagstukken in de zorg, en en zijn we geïnteresseerd in het verband tussen inclusieve zorgverlening door professionals met en cultuur- en diversiteitssensitiviteit op de werkvloer, verzuim, en personeelstekorten We zetten ons actief in tegen racisme en discriminatie.
Sandra van Beek, PhD, sociaal psycholoog, woont in Utrecht. Werkt bij het Nivel als senior onderzoeker/ kwartiermaker voor organisatie en innovatie in de langdurige zorg en welzijn (s.vanbeek@nivel.nl | Nivel). Houdt zich bezig met de organisatie en innovatie van ouderenzorg vanuit het perspectief van zorgprofessionals en gebruikers. Voorbeelden van internationaal onderzoek waarbij zij is betrokken zijn: “MultiCare. A project on nursing homes as integration and inclusion arenas” (MultiCare – NTNU) en “The politics of a changing institutional ecology: coordinating and prioritizing healthcare and welfare services in the municipal landscape (ISP)” i.s.m. the Western Norway University of Applied Sciences. Sandra werkte daarnaast de afgelopen jaren als beleidsadviseur en belangenbehartiger in de ouderenzorg en was onder andere betrokken bij de visie eerstelijnszorg 2030 van IZA (Visie eerstelijnszorg 2030 | Rapport | Rijksoverheid.nl).
Josefien van Marlen (zij/haar) is eigenaar en oprichter van Just Differently, van waaruit zij adviseert, training geeft en projecten ontwikkelt die bijdragen aan sociale rechtvaardigheid en klimaatrechtvaardigheid. Vanuit Just Differently ondersteunt zij organisaties en overheden onder andere op het gebied van sociale veiligheid, diversiteit, inclusie en intersectionaliteit, en helpt zij deze thema’s structureel te verankeren in beleid en praktijk. Naast haar werk is zij actief als klimaatrechtvaardigheid activist en woordvoerder voor Extinction Rebellion. Ook is zij bestuurslid bij Stichting Yasmin, een vrouwenparticipatiecentrum voor Haagse vrouwen, om zich in te zetten voor het versterken van de positie van vrouwen in verschillende contexten.
Ik heb ervaring in de (geestelijke) gezondheidszorg, het onderwijs en het welzijnsdomein, en vooral in de verbinding daartussen. Daarnaast ben ik mantelzorger en heb ik veel vrijwilligerswerk gedaan, waardoor ik goed zicht heb op meerdere domeinen. Preventie, inclusie (o.a. cultuursensitief en lage SEP), gelijkwaardigheid, toegankelijkheid, ervaringsdeskundigheid en een systemische aanpak zijn voor mij kernwaarden.
Bij Stichting Schakels werkte ik aan ouderparticipatie, een platform voor mensen met een verstandelijke beperking en migratieachtergrond, en een vooronderzoek naar een zorgcoördinatiepunt in Utrecht. Bij Altrecht GGZ Preventie/Indigo hield ik mij bezig met training en het ontwikkelen van inclusievere preventieprogramma’s. Daarnaast was ik mede-oprichter van dagcentrum ANKA voor ouderen. Momenteel ben ik betrokken bij o.a. Stichting Spreidstandburgers, Stichting Said en Lody en het Turks psychiatrisch platform.
Veronique Tubée, drs. Gezondheidswetenschapper Beleid en Beheer, Universiteit Maastricht. Woont in omgeving Amersfoort, elke week 2 dagen in Limburg ivm mantelzorg. Werkzaam bij ActiZ als senior beleidsadviseur. Rode lijn in thema’s: diversiteit en inclusie, veilige woon- en werkomgeving, informele zorg, vanaf 2026 ook palliatieve zorg. Tot voor kort jarenlange combi-baan met Bersama Kuat (samenwerkingsverband ouderenzorg voor Indische en Molukse ouderen). Daarvoor hoofd bureau Vereniging Verzorgingshuizen met een Bijzondere Functie, (leefstijlgerichte zorg).
Veronique Tubée, drs. Gezondheidswetenschapper Beleid en Beheer, Universiteit Maastricht. Woont in omgeving Amersfoort, elke week 2 dagen in Limburg ivm mantelzorg. Werkzaam bij ActiZ als senior beleidsadviseur. Rode lijn in thema’s: diversiteit en inclusie, veilige woon- en werkomgeving, informele zorg, vanaf 2026 ook palliatieve zorg. Tot voor kort jarenlange combi-baan met Bersama Kuat (samenwerkingsverband ouderenzorg voor Indische en Molukse ouderen). Daarvoor hoofd bureau Vereniging Verzorgingshuizen met een Bijzondere Functie, (leefstijlgerichte zorg).
Dr. Saskia Duijs is universitair docent bij het Amsterdam UMC. Haar onderzoek richt zich op met name op diversiteit en inclusie in relatie tot gezondheid en werkplezier van zorgprofessionals. Ze deed samen met laagbetaalde zorgprofessionals onderzoek naar genderongelijkheid, armoede en discriminatie in de langdurige ouderenzorg (NRC, 2022; NRC, 2023). Resultaten werden gedeeld via portretten én de fototentoonstelling ‘Wat je Niet Ziet’. Samen met Movisie deed ze onderzoek naar werkplezier in diversiteitsensitieve organisaties (Okafor et al., 2024). Ook onderzocht ze effectieve handvaten tegen ongewenst gedrag in zorg en welzijn (Bousbaa et al., 2025, i.s.m. Pharos). Saskia geeft les bij het Amsterdam UMC over o.a. participatief en intersectioneel onderzoek.
Wij willen bijdragen aan het doorbreken van schotten tussen zorgdomeinen en het sociale domein, en signaleren belemmeringen in regelgeving, financiering en uitvoering. Knelpunten tussen Wmo, Wlz en het sociaal domein zitten inclusieve zorg in de weg. We willen leren van ervaringen met inclusiviteit in zorg- en woonvormen en met laagdrempelige voorzieningen zoals inloophuizen en herstelacademies. Een landelijk ondersteuningsnetwerk zou kunnen helpen bij het ontschotten.
Fonda Sahla is oprichter en voorzitter van het Nationaal Netwerk Inclusieve Zorg (NNIZ). Als voormalig Tweede Kamerlid, lid van de Landelijke Sportraad, commissielid bij ZonMw en bestuurder in diverse maatschappelijke organisaties heeft zij een brede landelijke ervaring in governance, beleid en maatschappelijke innovatie. Ze schreef de initiatiefnota Inclusieve Zorg en zet zich in voor gelijke toegang, preventie en het doorbreken van systeembarrières voor kwetsbare groepen.
Fonda initieerde en leidde innovatieve projecten op het snijvlak van zorg, preventie en maatschappelijke ondersteuning, waarbij ze complexe vraagstukken weet te vertalen naar concrete beleidsverbeteringen en praktische implementatie. Met haar strategische visie, verbindend leiderschap en brede netwerk binnen overheid, zorgsector en maatschappelijke organisaties werkt zij aan een toekomstbestendig, inclusief zorgsysteem. Vanuit het NNIZ richt zij zich op nationale kennisdeling, bestuurlijke samenwerking en het versterken van inclusieve zorg in heel Nederland.
Mijn naam is Kelsey Benning en ik werk bij het CIZ als strategisch bestuursadviseur. Mijn focus ligt op inclusieve, toegankelijke zorg en ondersteuning voor iedereen. Als zorgethica wil ik mij voor deze onderwerpen inzetten, omdat goede zorg en ondersteuning altijd moet zijn afgestemd op de context van de ander. Dit vereist dat je ander moet willen begrijpen en daar de juiste tools voor krijgt aangereikt. Ik woon samen met mijn partner en dochter in Amersfoort.
Zorgprofessionals, naasten en sociale netwerken hebben bruggen nodig om samen te kunnen werken. We willen leren van verschillende contexten en achtergronden hoe zorg voor ouderen wordt georganiseerd, met oog voor inclusie op basis van leeftijd, sociale klasse, culturele achtergronden (binnen en buiten Nederland) en andere diversiteitskenmerken. Daarbij dragen we bij aan het bespreekbaar maken van taboes en drempels rond het ontvangen van professionele zorg. Signalering en aanpak van ouderenmishandeling verdienen de aandacht, en goede samenwerking met zorgprofessionals, mantelzorgers en andere betrokkenen is een voorwaarde voor goede, passende zorg. Daarnaast spelen er vraagstukken rond het gebruik van PGB’s en mismatches tussen de behoeften van bepaalde groepen zorgvragers en het aanbod van zorg in natura. De positie van mantelzorgers, met name vrouwen (onder wie vrouwen van kleur), verdient aandacht.
Yvette Wittenberg, PhD, is socioloog. Haar proefschrift gaat over opvattingen van mantelzorgers over het delen van zorg. Yvette werkt als docent/onderzoeker bij de Hogeschool van Amsterdam. Bij de opleiding Social Work houdt zij zich vooral bezig met de thema’s informele zorg, diversiteit, intersectionaliteit en inclusie. Ze werkt aan onderzoek over de samenwerking tussen mantelzorgers en beroepskrachten en maakt zich graag hard voor aandacht voor dat onderwerp in zorg- en welzijnsopleidingen. Yvette is verbonden aan het landelijke Lectorenplatform Informele Zorg en werkte samen met Movisie aan een videoreeks over inclusieve mantelzorgondersteuning.
Elisabeth de Vries uit Den Haag. Werkt als Senior Adviseur Strategie bij de ouderenzorgorganisatie Saffier. Mede-initiator van de Haagse Kleurrijke Zorgtafels en eerder van de leergang Sensitiviteit van Divers Den Haag. Gericht op betekenisvol leven voor ouderen en daarmee ook op inclusieve werkcultuur in de zorg en inclusief beleid gericht op passend zorgaanbod, leefplezier en erkenning voor alle ouderen en hun relaties, gebaseerd onder andere op het Ubuntu-gedachtegoed: ‘Ik ben omdat wij zijn’, betrokkenheid en deelgeverschap
Als zelfstandig adviseur in organisatieverandering en change management beweeg ik al meer dan 20 jaar door de wereld van finance en bedrijfsvoering. Ik ben een generalist én optimist: ik geloof dat positieve energie en kansen-denken elke verandering verder brengen. Binnen NNIZ zet ik mijn ervaring in om bij te dragen aan langdurige zorg die inclusief, toekomstbestendig en van waarde is.
Daarnaast doe ik momenteel een wetenschappelijk onderzoek naar de toegevoegde waarde van cultuursensitieve-zorg voor Chinese ouderen in Nederland. Wat gebeurt er wanneer behoefte en aanbod niet matchen? En wat betekent dat in een land met meer dan 250 migratieachtergronden en een groeiende druk op de zorg? Die vragen drijven mij iedere dag.
Privé ben ik getrouwd, moeder van twee, opgegroeid in twee culturen, groot fan van goed eten en ontspannen met muziek of ballet. Ik geniet van kleine momenten en ben dankbaar voor wat het leven brengt.
Rieke van Dijk – Hengelaar, ergotherapeut, woont in Drenthe. Ze werkte lang in de neurorevalidatie als ergotherapeut. Sinds 2013 is zij docent bij de bachelor en masteropleiding ergotherapie aan de Hogeschool van Amsterdam. Daarnaast is zij binnen de HvA coördinator diversiteit, gelijkwaardigheid en inclusie bij de Faculteit Gezondheid, Sport en Beweging. In 2026 rondt zij haar promotietraject af met haar proefschrift ‘Unveiling inequity: diversity and power in collaborative carenetworks”. Zij werkt ook als senior onderzoeker bij het lectoraat Ergotherapie – Participatie en Omgeving rondom thema’s als diversiteit, informele zorg en zorg voor mensen met een hersenletsel in partnerschap ervaringsdeskundigen.
Als senior onderzoeker bij het lectoraat Relationele Zorg van De Haagse Hogeschool draag ik vanuit het thema rechtvaardig samenleven bij aan onderzoek dat langdurige zorg inclusiever en mensgerichter maakt. In mijn werk met jonge mantelzorgers en mensen met post-covid zie ik hoe zorgsystemen vaak onvoldoende aansluiten bij de werkelijkheid van mensen met langdurige, complexe en soms onzichtbare zorgbehoeften. Juist zij lopen het risico om uitgesloten te raken van passende ondersteuning. Ook als docent bij de opleiding huidtherapie zie ik vaak hoe weinig we bv nog weten over huidaandoeningen bij mensen met donkerdere huidskleuren. Goede diagnose en behandeling is daardoor minder vanzelfsprekend voor deze groepen mensen.
Als gezondheidswetenschapper ben ik ervan overtuigd dat we gezondheid alleen duurzaam kunnen bevorderen wanneer zorg aansluit bij de behoeften van ieder mens, in al zijn kleuren en , soorten, maten. Iedereen heeft evenveel recht op goede, toegankelijke en passende zorg. Daarnaast werk ik graag aan inclusieve onderzoeksmethoden, zodat al vanaf de start van onderzoek rekening wordt gehouden met de diverse populatie, en resultaten dus beter generaliseerbaar zijn. Deelname aan het project Inclusieve Langdurige Zorg van het NNIZ sluit hier naadloos op aan en biedt de kans om samen te bouwen aan zorg die bijdraagt aan een rechtvaardiger samenleving.
Met dit project willen wij onze ervaring en kennis inzetten voor laagdrempelige steun en zorg moeten, dichtbij de mensen die zorg nodig hebben, en samen mét de mensen die zorg nodig hebben. In onze dagelijkse werkzaamheden ontwikkelen we inloopmogelijkheden en bieden we praktische ondersteuning bij het invullen van formulieren en het begrijpen van wet- en regelgeving. We creëren steun vóórdat structurele zorg is geregeld, aanvullend aan professionele zorg en in de nazorgfase. We hebben ervaring met sleutelfiguren en met groepszorg, lotgenotencontact en steungroepen, met of zonder inzet van professionals.
Sinds 2001 werk ik binnen verenigingen en organisaties die zich inzetten voor de belangen van mensen: patiënten, cliënten, bewoners en burgers. Dat deed ik onder meer bij de Multiple Sclerose Vereniging, de Osteoporosevereniging, de CG-Raad/Ieder(in) en tot april 2022 bij Vereniging Humanitas. In al mijn directiefuncties zag ik hoe zowel leden en vrijwilligers als professionals vanuit gemeenten en zorg- en welzijnsorganisaties het belang van relaties – het sociale netwerk – structureel buiten beschouwing lieten in de aanpak van ‘het probleem’.
In 2010 ben ik, samen met ouders van kinderen met een blijvende beperking, gestart met de ontwikkeling van de MLM-Tool. Vijftien jaar later is dit een volwassen (digitaal) hulpmiddel dat mensen concreet inzicht geeft in het belang van hun sociale netwerk. Mijn vertrekpunt voor passende, inclusieve zorg is altijd geweest om het sociale netwerk vanaf het begin te betrekken.
Tussen 2019 en 2023 maakte de MLM-Tool deel uit van het internationale PATH-programma (Interreg 2Seas). Vandaag zet ik mij met dezelfde gedrevenheid in voor het versterken van sociale netwerken als fundament van inclusie, veerkracht en passende zorg.
Sinds 2017 werk ik aan projecten rondom sociale innovatie, gezondheid en het versterken van menselijke verbindingen. In verschillende rollen heb ik gezien hoe essentieel het is om samenwerking en communicatie goed te organiseren om echte beweging te creëren.
Met MLM-Mijn Leven Met… richt ik mij op het zichtbaar maken en versterken van sociale netwerken, omdat deze vaak de sleutel zijn tot inclusie: pas wanneer iemand een netwerk heeft dat meedenkt, ondersteunt en mee kan bewegen, ontstaat er ruimte voor veerkracht, gezondheid en gelijkwaardige kansen. Vanuit onze betrokkenheid bij NNIZ zet ik mij in om sociale netwerken een vanzelfsprekend onderdeel te maken van passende zorg en ondersteuning.
Antoinetta Schutrups is oprichter van ZAVI, een herstelacademie en laagdrempelige inloop in Kaag en Braassem voor mensen die mentaal, sociaal of psychisch vastlopen. Vanuit haar ervaring als maatschappelijk ondernemer en ervaringsdeskundige richt zij zich op de groepen die vaak onzichtbaar blijven in beleid en zorg.
Haar focus ligt op de kruising tussen psychische gezondheid, hormonale levensfasen (zoals perimenopauze) en endocriene aandoeningen, gebieden waar vrouwen regelmatig onjuist gediagnosticeerd of onvoldoende gehoord worden.
Inclusiviteit betekent voor haar dat beleid en zorg niet alleen vorm krijgen door professionals, maar juist samen mét de mensen die de gevolgen van uitsluiting het sterkst voelen. Met ZAVI werkt zij aan nieuwe vormen van nuldelijns ondersteuning, zelfregie en herstel, en zet zij zich in om structurele blinde vlekken in vrouwengezondheid zichtbaar te maken.
Hanna Carlsson, PhD, is universitair docent Bestuurskunde aan de Radboud Universiteit en lid van het Radboud Network on Migrant Inclusion (RUNOMI). Zij onderzoekt hoe publieke organisaties de toegang tot zorg en ondersteuning voor burgers in kwetsbare situaties kunnen verbeteren, en hoe organisatorische processen deze toegang soms juist belemmeren. Voor Hanna betekent inclusiviteit dat publieke organisaties beter hun best doen om diverse groepen te bereiken, en dat beleidsmakers de voorwaarden scheppen om dit mogelijk te maken.
Ze publiceerde o.a. over hoe professionals domeinoverstijgend kunnen samenwerken om oudere migranten te bereiken, en over hoe gemeenten doelgroepen kunnen construeren om een zowel houdbare als inclusieve en passende zorgaanbod te creëren. Zij heeft ook onderzoek gedaan naar oorzaken van het dalende vertrouwen van ouderen in de langdurige zorg en wat organisaties kunnen doen om hun vertrouwen terug te winnen.
Nancy Bos – Bestuurder NCZ, trainer en kwaliteitsadviseur in de zorg
Sinds mei 2025 is Nancy bestuurder van NCZ (Netwerk Cliënt-en-Raad Zorg), een landelijk kennis‑ en leernetwerk voor lokale en centrale cliëntenraden én zorgprofessionals. NCZ is een vernieuwende, eigentijdse organisatie die staat voor een slagvaardige, oplossingsgerichte aanpak.
“NCZ versterkt cliëntenraden als gelijkwaardige partners in de zorg, zodat zij daadwerkelijk invloed kunnen uitoefenen namens cliënten. Samen met cliëntenraden werkt NCZ aan betere zorg, voor en met de cliënt.”
Nancy ziet de cliëntenraad als de stem van de cliënt en leert haar prioriteiten te stellen: wat is cruciaal, wat kan losgelaten worden, en hoe voegen de wensen en behoefte van cliënten kwaliteit toe aan de besluiten van de organisatie. Ze vertaalt complexe regels naar praktische voorbeelden, zodat organisaties direct de kwaliteit van leven van cliënten kunnen verbeteren. Met haar energieke stijl combineert Nancy duidelijkheid en enthousiasme, waarmee alle betrokkenen gemotiveerd raken om zich met plezier voor het cliëntenperspectief in te zetten.
Simone Goosen, Msc, PhD – is epidemioloog, beleidsadviseur en belangenbehartiger. Ze werkte aan het begin van haar carrière vijf jaar voor de WHO in verschillende landen in Afrika. Vanaf 2001 werkte ze 17 jaar als onderzoeker en beleidsadviseur op landelijk niveau aan het verbeteren van preventie en zorg voor asielzoekers en statushouders. Ze werkt sinds 2019 als zelfstandige aan projecten op het gebied van inclusieve zorg. In 2019 nam ze het initiatief voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’ en leidt de lobby voor goede toegang tot tolken voor de Johannes Wier Stichting voor gezondheidszorg en mensenrechten. Voor Patiëntenfederatie Nederland leidde ze het ontwikkelen van de richtlijn ‘Omgaan met taalbarrières in de zorg en het sociaal domein’. Ze is verder lid van de Raad van Toezicht van een dagbestedingscentrum voor ouderen met een migratieachtergrond.
Binnen Eenheid Samen begeleiden Wahida Ashraf, oprichter sinds 2020, en allrounder Sahida Ashraf cliënten die moeite hebben hun weg te vinden binnen zorg en hulpverleningsinstanties. Veel cliënten zijn beperkt digitaal vaardig of spreken de Nederlandse taal onvoldoende. Daarom wordt er gewerkt met tolken en wordt ondersteuning geboden in de eigen taal, zodat cliënten zich veilig, gehoord en serieus genomen voelen.
Wahida richt zich op het aanvragen van Wmo-voorzieningen, het bemiddelen van thuiszorg en het ondersteunen van cliënten in contact met gemeenten en zorgorganisaties. Eenheid Samen werkt hiermee aan zelfredzaamheid, vertrouwen en duurzame participatie.
